จุดไวยากรณ์ 22 · GER A2 (Goethe-Zertifikat A2)
Präteritum von 'sein' und 'haben'อดีตกาล Präteritum ของ sein และ haben
'sein' และ 'haben' ใน อดีตกาล (Präteritum) รวมกันเป็น war/warst/war/waren/wart/waren และ hatte/hattest/hatte/hatten/hattet/hatten และมีการใช้บ่อยกว่า ปัจจุบันกาลสมบูรณ์ (Perfekt) แม้แต่ในคำพูดในชีวิตประจำวัน
Präteritum der Modalverbenอดีตกาล Präteritum ของกริยาช่วยแสดงทัศนภาวะ
กริยาช่วยแสดงทัศนภาวะ ใน อดีตกาล (Präteritum) วางเครื่องหมายบนสระ (ถ้ามี) และใช้คำกริยาแบบปกติ คำลงท้าย: können→konnte, müssen→musste, wollen→wollte, dürfen→durfte, sollen→sollte, mögen→mochte
Perfekt — unregelmäßige Verben und Partizip IIPerfekt: กริยาไม่ปกติและ Partizip II
กริยา strong จำนวนมากมี กริยารูป Partizip I (Partizip II) ที่ไม่ปกติ (โดยมีการเปลี่ยนแปลงของสระต้นกำเนิด บางครั้งก็มีการเปลี่ยนแปลงพยัญชนะด้วย) ซึ่งจะต้องจดจำเหมือนคำศัพท์
Wortstellung im Hauptsatzลำดับคำในประโยคหลัก: กริยาตำแหน่งที่สองและการสลับตำแหน่ง
ใน ประโยคหลัก ของเยอรมัน กริยาที่ผันแล้ว จะอยู่ในตำแหน่งที่สอง เสมอ หากมีอย่างอื่นที่ไม่ใช่ ประธาน นำหน้า ประธาน จะกลับเป็นหลังกริยา
Nebensätze mit 'weil'อนุประโยคย่อยที่ใช้ weil
'weil' (เพราะ) แนะนำ อนุประโยคย่อย ที่เป็นเหตุและผลัก กริยาที่ผันแล้ว ไปที่ส่วนท้ายของ clause นั้น
Nebensätze mit 'dass'อนุประโยคย่อยที่ใช้ dass
'dass' (นั้น) แนะนำ อนุประโยคย่อย ที่มาเสริมกับ กริยาหลัก (คิด รู้ หวัง...) โดยดัน กริยาที่ผันแล้ว ไปที่ท้ายอนุประโยค
Nebensätze mit 'wenn'อนุประโยคย่อยที่ใช้ wenn: เวลาและเงื่อนไข
'wenn' แนะนำ อนุประโยคย่อย ของเงื่อนไขหรือเวลาที่เกิดซ้ำ โดยกด กริยาที่ผันแล้ว ไปที่ท้ายประโยคนั้น
Komparativ und Superlativขั้นกว่าและขั้นสูงสุด
ขั้นกว่า เพิ่ม คำลงท้าย -er; ขั้นสูงสุด ใช้ 'am + adjective + -sten' คำคุณศัพท์ที่มีพยางค์เดียวจำนวนมากยังเพิ่มเครื่องหมายวรรคตอนด้วย
Dativ (Artikel und Personalpronomen)Dativ: คำนำหน้านามและสรรพนามบุรุษ
Dativ ใช้ทำเครื่องหมายกรรมรองหรือผู้รับ โดยคำนำหน้านามเปลี่ยนรูปเป็น der→dem, die→der, das→dem และพหูพจน์ die→den
Verben mit Dativ (helfen, gefallen, gehören...)กริยาที่ใช้ Dativ
กลุ่มกริยาภาษาเยอรมัน (helfen, gefallen, gehören, danken, antworten, glauben, gratulieren...) มักใช้ กรรมรอง (Dativ) กรรม ไม่ใช่ กรรมตรง (Akkusativ)
Wechselpräpositionen (vollständig)บุพบทสองทิศทาง: ภาพรวม
คำบุพบทสองทาง 9 คำจะใช้ กรรมตรง (Akkusativ) เมื่อตอบ 'wohin?' (การเคลื่อนไหว) และ กรรมรอง (Dativ) เมื่อตอบ 'wo?' (ตำแหน่งคงที่ ครอบคลุมอยู่แล้วที่ A1)
Reflexive Verben mit Akkusativกริยาสะท้อนที่ใช้ Akkusativ
กริยาสะท้อนกลับใช้สรรพนามสะท้อนกลับใน กรรมตรง (Akkusativ) (mich, dich, sich, uns, euch, sich) เพื่อแสดงการกระทำที่ ประธาน กระทำกับตัวมันเอง
Reflexive Verben mit Dativกริยาสะท้อนที่ใช้ Dativ
กริยาสะท้อนกลับบางคำใช้สรรพนามสะท้อนกลับใน กรรมรอง (Dativ) เมื่อประโยคนั้นมี กรรมตรง (Akkusativ) กรรม อีกอันอยู่แล้ว (มักจะเป็นส่วนของร่างกาย/เป็นของตัวเอง)
Infinitivsätze mit 'zu'อนุประโยค infinitive ที่ใช้ zu
กริยา/สำนวนหลายคำ (vergessen, ver suchen, Lust haben, wichtig sein...) จะตามด้วย รูปกริยาไม่ผัน (Infinitiv) clause โดยมี 'zu' หน้า รูปกริยาไม่ผัน (Infinitiv) ที่ท้ายประโยค
Modalverben — weitere Bedeutungen (sollen, mögen)ความหมายเพิ่มเติมของกริยาช่วยแสดงทัศนภาวะ
'sollen' แสดงคำแนะนำ/คำขอจากบุคคลอื่น 'mögen' แสดงออกถึงความชอบโดยทั่วไป แตกต่างจาก 'möchte' แม้ว่าจะมีรากที่เหมือนกันก็ตาม
Adjektivdeklination nach bestimmtem Artikel — Einführungการผันคำคุณศัพท์หลังคำนำหน้านามชี้เฉพาะ: บทนำ
คำคุณศัพท์หน้าคำนามและหลัง คำนำหน้านามชี้เฉพาะ (der/die/das) ใช้ คำลงท้าย -e หรือ -en ขึ้นอยู่กับเพศ/การก/number
Possessivartikel im Dativ und Akkusativคำกำหนดแสดงความเป็นเจ้าของใน Dativ และ Akkusativ
คำกำหนดความเป็นเจ้าของ ผันกลับเหมือน คำนำหน้านามไม่ชี้เฉพาะ (ein/eine) ตาม การก และเพศของคำนาม รวมถึงใน กรรมรอง (Dativ) และ กรรมตรง (Akkusativ)
Präpositionen mit Genitiv — Einführungบุพบทที่ใช้ Genitiv: บทนำ
'wegen' (เพราะ) และ 'trotz' (ถึงแม้จะ) ใช้ สัมพันธการก (Genitiv) โดยบทความเปลี่ยน der/das→des (+s/es ที่ท้ายคำนาม), die→der
Futur I (werden + Infinitiv)อนาคตกาลด้วย werden + infinitive
Future I = 'werden' (ที่ผันแล้ว) + กริยาหลัก ใน รูปกริยาไม่ผัน (Infinitiv) ที่อยู่ท้ายประโยคใช้พูดถึงอนาคตหรือทำนายอนาคต
Fragewörter mit Präpositionen (Wo-Komposita)คำถามที่ใช้บุพบท (wo-compounds)
เมื่อถามถึงสิ่งของ/เรื่อง (ไม่ใช่บุคคล) ที่เข้าคู่กับ บุพบท ให้ใช้ 'wo(r)+preposition' (worüber, womit, wofür...) แทน 'preposition + was'
Ordnungszahlen und Datumเลขลำดับและวันที่
ตัวเลขลำดับจะบวก '-te' (4-19) หรือ '-ste' (จาก 20) เข้ากับเลขคาร์ดินัล และใช้ในการพูดวันที่
Höfliche Form mit Konjunktiv II (möchte, hätte gern, würde gern)การใช้ Konjunktiv II เพื่อพูดอย่างสุภาพ
'möchte', 'hätte gern', 'würde + infinitive' เป็นนิพจน์คงที่โดยใช้ Konjunktiv II เพื่อขอวลี/ขอความปรารถนาอย่างสุภาพมากกว่ารูปแบบโดยตรง